Rekli, pa porekli: Šta piše u Izvještaju o Srebrenici od kojeg se sada ograđuje Dodik

Ove rečenice izgovorio je prije 14 godina Dragan Čavić, tadašnji predsjednik Republike Srpske, u televizijskom obraćanju građanima tog entiteta.

– Šesnaestog jula 1995. godine, prema utvrđenom obrascu, ubijeno je između hiljadu i hiljadu i dvije stotine ljudi koji su 14. jula 1995. godine odvezeni u Pilicu. Strijeljanja su izvršena na vojnoj ekonomiji Branjeva. Istoga dana oko 15 sati izvršena je još jedna egzekucija zarobljenih. Tada je grupa pristiglih vojnika izvela zatočene iz doma kulture u Pilici i likvidirala oko pet stotina ljudi. Šesnaestog jula 1995. godine VRS izvršio je likvidaciju više stotina zarobljenih u Kozluku. Razumijem i saosjećam bol onih koji još traže svoje najmilije – rekao je Čavić i dodao da svi imaju pravo na pravdu, a u pravdu mogu vjerovati samo ako saznaju istinu o sudbini svojih najbližih te ako počinioci zločina budu kažnjeni.

Čavićevo obraćanje javnosti, kao prvog zvaničnika iz RS-a koji je javno priznao da je Vojska Republike Srpske u Srebrenici počinila masovne egzekucije civila, uslijedilo je desetak dana nakon što je objavljen “Izvještaj Komisije o događajima u i oko Srebrenice u periodu od 10. do 19. jula 1995. godine”, koji je usvojila Vlada RS-a.

U Izvještaju se, između ostalog, navodi sljedeće:

– U jutarnjim časovima na širem prostoru sela Pobude izmedu putne komunikacije Bratunac – Konjević Polje – Nova Kasaba blokirano je oko 8.000 ljudi. U toku dana je do 17.30 zarobljeno najmanje 6.000 muškaraca, koji su raspoređeni na nekoliko lokacija. Najveći broj zarobljenih odvoden je na sabirna mjesta u Novoj Kasabi, gdje je zatočeno između 1.500-3.000 ljudi, i u selu Sandići na jednoj poljani, gdje je bilo zatočeno između 1.000-4.000 ljudi. Jedan broj zarobljenih kod Nove Kasabe i Konjević Polja ubijeni su na obali Jadra ujutro 13. jula 1995.

Istog dana u poslijepodnevnim časovima (oko 16 časova) VRS je u tri autobusa dovezao grupu zarobljenih Bošnjaka i strijeljao u Cerskoj. Najmanje je strijeljano 149 lica, starosne dobi od 14 do 50 godina, od čega je 147 lica nosilo civilnu odjeću. Najmanje 48 je bilo povezano žicom, tako što su im ruke svezane s leđa. Nekoliko zarobljenih na putnoj komunikaciji Kravica – Milići (Konjević Polje, Pervani, Lolići…) ubijeno je na licu mjesta.

Kasno poslijepodne 13. jula 1995. više od 1.000 zarobljenih u selu Sandići odvedeno je u Kravicu i zatvoreno u skladište Osnovne organizacije kooperanata “Kravica” (zemljoradnička zadruga). Nakon što se desio incident u kome je jedan zarobljenik ubio jednog policajca, čiji su se pripadnici “snaga MUP razbjesnili i oko 18.00 sati počeli likvidirati zarobljenike”.

Izvještaj Komisije za Srebrenicu, koju je oformila Vlada RS-a, nastao je nakon zahtjeva međunarodne zajednice i tadašnjeg visokog predstavnika Paddyja Ashdowna da se, prije svega, rasvijetli sudbina stotina osoba nestalih u julu 1995. nakon pada Srebrenice. Dom za ljudska prava BiH naredio je vlastima RS-a da po hitnom postupku objave i otkriju “sve informacije koje se odnose na lokacije pojedinačnih i masovnih primarnih i sekundarnih grobnica žrtava događaja u Srebrenici koje nisu ranije objelodanjene”, kao i da sprovedu “potpunu, svrsishodnu, temeljnu i detaljnu istragu o događajima koji su doveli do utvrđenih kršenja ljudskih prava, kako bi članovi porodica i javnost saznali za ulogu RS-a u masakru u Srebrenici jula 1995, za njene kasnije pokušaje da prikrije ove činjenice, te za sudbinu i mjesto gdje se nalaze lica nestala u Srebrenici u julu 1995”.

Vlada RS-a oformila je sedmočlanu Komisiju (pet članova imenovala je Vlada, a dvojicu visoki predstavnik). Za predsjednika je imenovan Marko Arsović, a za članove Đorđe Stojaković, Milorad Ivošević, Gojko Vukotić, Milan Bogdanić, Smail Čekić i Gordon Bejkon. Marko Arsović podnio je ostavku, a naknadno je u Komisiju imenovan historičar Željko Vujadinović. Rad Komisije su, u svojstvu posmatrača, pratili predstavnici OHR-a, međunarodne policije i Tužilaštva MKSJ.

Prvi preliminarni izvještaj sačinjen je 14. aprila 2004. godine. Komisija je podnijela Izvještaj Vladi RS-a 11. juna 2004. godine, a istog dana Vlada ga je i usvojila.

Kompletan Izvještaj možete pročitati OVDJE.

Četrnaest godina kasnije, sve je u tom izvještaju za Milorada Dodika i njegovu vlast postalo krajnje “problematično”. Dodik, koji je svojevremeno i sam javno priznao da se u Srebrenici desio “genocid”, sada od Narodne skupštine RS-a zahtijeva da poništi raniji Vladin izvještaj.

Razlog za ovu inicijativu, kako je ranije rekao Dodik, jeste nedavna predaja spiskova pripadnika tadašnjeg VRS-a koji su bili angažovani na tom području njemačkom tužilaštvu, što su učinile “Majke Srebrenice”.

Dodikova inicijativa da se “poništi” Izvještaj, čak i ukoliko bude prihvaćena, nikada neće moći poništiti činjenicu da je u Srebrenici počinjen genocid, poručuju bošnjački političari iz RS-a.

A ovo su, prije 14 godina, bile neke od preporuka Komisije za Vladu RS-a:

– Dozvoliti da tijela još godinama leže u sada poznatim grobnicama, bila bi dodatna nepravda porodicama koje već devet godina čekaju na odgovore;

– Organi vlasti treba da preispitaju angažmane lica zaposlenih u državnim organima, institucijama kao i javnim službama, a koji su osumnjičeni za ratne zločine;

– Komisija osjeća potrebu da preporuči rukovodstvu Republike Srpske da se pokloni žrtvama Srebrenice i izvini porodicama žrtava.

– Komisija se nada da će isti primjer slijediti i predstavnici vlasti drugih naroda u Bosni i Hercegovini u odnosu na sve druge ratne zločine i žrtve nevino nastradale u ratnim događanjima.

Dodaj komentar:

POVEZANI ČLANCI

Najnovije

58,466LikesLikes
8,496SljedbeniciPratite
1,287PretplatnikaPretplati se